ฤดูร้อนในสแกนดิเนเวีย

สิ่งที่เห็นเป็นภาพชินตาของ David Forbe มาเป็นเวลานานจนเป็นเรื่องธรรมดา คือ เขาเป็นคนที่มองหาการผจญภัยโดยใช้รถจักรยานยนต์  David Forbe ผู้ที่มีชีวิตติดอยู่กับการทำงานเป็นเวลานานๆ ในแต่ละปี  เขาได้คำนวณสมการอายุเขาและค่าใช้จ่ายกับประสบการณ์ที่จะได้รับ

ดังนั้น เมื่อเขาลาออกจากงานด้านสถาปนิก  ที่เขาเริ่มต้นทำมาเมื่อ 10 ปีก่อน  เขาจึงคิดว่าจะออกเดินทางไปตั้งแคมป์ที่สแกนดิเนเวีย และท่องเที่ยวไปตามแถบบอลติกด้วย

“ผมนั่งทำงานโต๊ะแบบธรรมดา ดังนั้น เป้าหมายของผมคือการออกไปข้างนอกด้วยรถจักรยานยนต์ของผมและทำอะไรที่พิเศษๆ ที่คนส่วนใหญ่มักจะทำกันในช่วงวันหยุดฤดูร้อนตลอดสองสัปดาห์”

การเดินทางเป็นระยะทาง 4,500 ไมล์โดยไม่มี GPS ใช้เพียงแต่ประสาทสัมผัสทางธรรมชาติเพียงอย่างเดียวเพื่อรู้ทิศทางที่จะไป แผนที่ถนนเล่มสีเหลืองเป็นเพียงแค่สัมผัสของอิสระและความอยากรู้อยากเห็นที่เพิ่มขึ้นมาทันใด

“ผมไปที่นั้นเพื่อสำรวจถนนรองและเส้นทางที่เป็นหินกรวด หากผมจำเป็นจะต้องไปที่ใดที่หนึ่งทางตะวันตก ผมจะมุ่งตรงไปตามเส้นทางทั่วไป และดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น และนั้นเป็นความรู้สึกที่สุดยอดไปเลย” เขากล่าว

ที่จอดพักที่แรกของรถ Tiger XCx คันใหม่ของเขาบนเส้นทางที่ไม่เป็นทางตรง คือ Gothenburg ในประเทศสวีเดน เป็นโอกาสเริ่มต้นที่จะใส่ความพยายามในการ “เที่ยวชมโลกใบใหม่ในช่วงเวลาสองสัปดาห์” ลงไปในแบบทดสอบนี้ ยิ่งเดินทางขึ้นไปทางเหนือมากเท่าไร  ถนนก็ยิ่งน้อยลง  การจราจรก็น้อยลง  มีแต่ความเป็นป่าที่มากขึ้น แต่ความสงสัยที่เกิดขึ้นในขณะที่ผมเดินทางต่อไปยิ่งทำให้มีแต่การผจญภัยมากขึ้น

เช่นเดียวกันกับนักผจญภัยด้วยรถจักรยานยนต์คนอื่นๆ David ได้ร่างรายการ “หลังซองจดหมาย” โดยเริ่มต้นตั้งแต่การเดินทางโดยเรือใหญ่จากอังกฤษ  ขี่ไปตามถนนรอบๆอ่าวแคบ  ที่อยู่ระหว่างหน้าผาสูงชันในนอร์เวย์ (fjord) ข้ามเส้นอาร์กติก ไปเยี่ยมชมเขตบอติกซึ่งเป็นทางเล็กและล่องมากับเรือสินค้า

สิ่งที่ตามมาคือการเดินทางที่ไม่รู้ลืมผ่านภูมิประเทศที่เปลี่ยนไปแทบจะตลอดเวลาในทุกๆ วันตั้งแต่ที่ดินเพาะปลูก มาจนถึงที่ราบสูงของเทือกเขาแอลป์ที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ และจากธารน้ำแข็งไปยังหุบเขาของเทือกเขาแอลป์ และแน่นอน ไปจนถึงอ่าวแคบที่อยู่ระหว่างหน้าผาสูงชันในนอร์เวย์ (fjord)

“นี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการไปสักที่ที่ไกลและสวยงามมากๆ ด้วยรถจักรยานยนต์ ผู้คนเป็นมิตรเพราะพวกเขารู้ว่าคุณอยากจะไปที่นั้นจริงๆ และคุณก็ได้รู้ว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้น คนท้องถิ่นจะช่วยคุณ และคุณจะไม่เป็นอะไร” เขากล่าว

“เรื่องที่เกี่ยวกับการใช้ความสงสัยมาเป็นพลังขับเคลื่อนให้เราทำมันได้  ก็แค่นั้นเอง”

ถ้าไม่อยากจะใช้เวลาช่วงวันหยุดไปโดยเปล่าประโยชน์  มาร่วมดื่มด่ำกลิ่นอายของการพักผ่อนในสแกนดิเนเวียไปกับ David กันเถอะ

การเริ่มต้นที่ว่างเปล่า

หลังจากมาถึง Gothenburg ในช่วงรุ่งเช้า แผนการเดียวที่ผมมีคือมุ่งตรงไปทางเหนือ ที่มีเส้นทางการเดินทางที่ถูกต้องอย่างคร่าวๆ เป้าหมายก็คือ Lillehammer

เส้นทางที่คดเคี้ยวไปมา  พร้อมด้วยทัศนียภาพชนบทของสแกนดิเนเวีย มีบ้านไร่ที่สร้างจากไม้และสิ่งปลูกสร้างด้านนอกที่รายล้อมพื้นที่  วันๆ หนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว  แล้วในที่สุดผมก็มาถึงนอร์เวย์

ทัศนียภาพค่อยๆ เปลี่ยนเป็นภูเขามากยิ่งกว่าเนินเขาที่ทอดตัวยาวในสวีเดน  ในช่วงบ่ายแก่ๆ ผมก็มาถึงLillehammer เมืองเล็กๆ ที่จะมีภาพของนักเล่นสกีอยู่ตามเนินเขาปรากฏแก่สายตา  มันเป็นสถานที่ที่สบาย  แต่ในช่วงหัวค่ำ ร้านค้าและคาเฟ่ทั้งหมดจะปิด ดังนั้นผมจึงต้องไปต่อ

เมืองเล็กๆ ของ Dokka อยู่ไกลจาก Lillehammer ออกมาทางตะวันตกนิดหน่อย  และยังอยู่บนเส้นทางที่ผมวางแผนจะไปยังอ่าวแคบที่อยู่ระหว่างหน้าผาสูงชันในนอร์เวย์ (fjord) แต่การหาสถานที่โล่งๆ เพื่อตั้งแคมป์ของผมกลับมาจบลงที่ความจริงในพื้นที่ที่เป็นภูเขาชัน มีแต่ป่า พื้นที่ราบโล่งทุกๆ กลายเป็นที่อยู่อาศัยไปหมดแล้ว

ท้ายที่สุด ผมก็เลือกที่หนึ่งซึ่งไม่ไกลจากถนน  ที่นั้นจะไม่มีใครเห็นเต็นท์และรถของผม

1 วันในไอซ์แลนด์

ผมตื่นขึ้นมาโดยมีแต่เรื่องของอ่าวแคบที่อยู่ระหว่างหน้าผาสูงชันในนอร์เวย์ (fjord) อยู่ในหัว  แต่ความฝันของผมนั้นไม่ได้ใกล้กลับความเป็นจริงของความสวยงามที่น่าทึ่งที่สุดเลยซักนิดเดียว

หลังจากออกจากจุดค้างคืนที่ย่ำแย่ของผม Geiranger คือที่พักค้างคืนที่ต่อไป  ซึ่งเป็นที่ๆ ผมเลือกเพราะเป็นถนนเข้าออกเมือง  เส้นทางของผมค่อยๆ ไต่ขึ้นไปตามเทือกเขาแอลป์ความสูง 200 เมตร พร้อมกับอุณหภูมิที่ลดลง

แม้ฝนจะตกแต่ผมก็ไม่ได้สนใจ  พื้นที่โล่งกว้างในหมู่บ้านเล็กๆ มีแกะและแพะวิ่งข้ามถนนโดยไม่ระวัง  ในขณะที่ผมเลี้ยวโค้งไปทางขวา  ตรงริมถนนมีกวางมูสกำลังกินหญ้าอยู่ตัวหนึ่งตัวมันใหญ่มาก

ผมลงจากเทือกเขา และ fjord ก็ปรากฏขึ้นเหมือนกับภาพที่มองผ่านละอองฝนและก้อนเมฆที่ลอยต่ำ การเดินทางของผมพาผมผ่านอุโมงค์หลายๆ แห่ง บางแห่งก็ยาวถึง 6 กิโลเมตร  และพาผมออกมาถึงจุดที่มีเรือลำหนึ่งเดินทางข้ามน้ำและภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้

เมื่อขึ้นจาก fjord ไปยัง Skjolden  ผมได้ขึ้นไปยังสถานที่ที่ชวนให้ใจล่องลอยและมีเอกลักษณ์มากที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา ที่ความสูง 2500 เมตร และมีหิมะปกคลุมพื้นดิน  มันทำให้ผมประหลาดใจเป็นอย่างมาก

ผมหัวเราะออกมาดังๆ ในขณะที่ผมเลี้ยวโค้งไปตามท้องถนน   ไปตามทางโล่งกว้างที่ไม่มีพืชพรรณนานาชนิด  และผมก็จำได้ว่าผมเคยคิดว่า “ไอซแลนด์ก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ”

การอยู่ที่นี้ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไรมาก  ผมหยุดรถบ่อยๆ เนื่องจากอุณหภูมิที่ต่ำและความชื้นที่มีมาตลอด เมื่อเดินทางมาได้ครึ่งทาง  ผมเจอศูนย์เล่นสกีและ snowmobile (รถเล็กสำหรับวิ่งบนหิมะ) เป็นตึกใหม่น่ารักๆ ซึ่งมีร้านกาแฟและอากาศอุ่นๆ อยู่ด้านใน ผมนั่งมองผู้คนเล่นสกีในเดือนกรกฎาคมนี้นะ!

เส้นทางที่เป็นผาหิน

ถนนผ่านเมฆหมอกไปยังหุบเขาที่เหมือนกับเทือกเขาแอลป์มากๆ ยังมีแสงแดดและความอบอุ่นอยู่

การมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก ถนนนั้นมีผู้คนน้อยลงและกลายเป็นทางลาดยางมะตอยโล่งกว้างแบบไม่มีผู้คน ในขณะเดียวกันสภาพแวดล้อมก็เปลี่ยนจากพื้นที่สีเขียวชอุ่มเป็นพื้นที่ป่าทุ่งที่มีแต่ต้นไม้เตี้ยๆ

ดูเหมือนว่าจะมีสภาพแวดล้อมที่เป็นภูเขา มีหินมากขึ้น และมีป่าน้อยลง มันเหมือนว่าผมกำลังขี่รถเพื่อไปถึงจุดจบของโลก สัมผัสที่ได้รับจากภูเขาใหญ่โตที่รายล้อม มันใหญ่มาก พื้นผิวที่หน้า, ผาหินที่มืดดำวางตัวตั้งตรงอยู่ตรงหน้าผม ยอดถูกปกคลุมด้วยก้อนเมฆ

หากใครสักคนจะเอาความสวยงามนี้ไปไว้ในภาพยนตร์ คุณอาจจะคิดเอาง่ายๆ ว่ามันเป็นภาพคอมพิวเตอร์

กราฟฟิก และคิดว่ามันไม่ได้มีอยู่จริงๆ

จากรอยต่อที่ดูเป็นอันตราย ณ จุดนี้ จะเป็นถนนที่มุ่งตรงไปยัง Geiranger เมื่อผมบอกว่าทางตรง  ผมก็หมายถึงทางอย่างนั้นจริงๆ แต่ทางที่ผมขี่  เป็นทางคดเคี้ยวที่ชันและถนนที่โค้งกลับตามระดับความสูงของพื้นที่ที่ลดลงไปสู่ระดับน้ำทะเล  ผมไม่รู้เลยว่าผมขี่ขึ้นไปสูงแค่ไหน  แต่มันอธิบายได้ด้วยความหนาวและสภาพภูมิประเทศที่ผมไม่ค่อยจะได้เห็นเท่าไรนัก

ในตอนแรก ฝนและเมฆที่ลอยต่ำบดบังทิวทัศน์ของเมือง  แต่เมื่อผมเข้าใกล้เรื่อยๆ ผมก็เห็นการจราจรก็เพิ่มมากขึ้น   เมือง Geiranger เป็นเมืองเล็กๆ ที่วุ่นวายกว่าที่ผมนึกภาพเอาไว้  ผมขี่รถไปที่ตั้งแคมป์เล็กๆ นอกเมืองซึ่งอยู่ริมน้ำ   การทำให้สิ่งที่ตั้งใจที่น่าตื่นเต้นจบลงได้นั้นทำให้วันนี้ถือเป็นหนึ่งในการขับขี่ที่น่าประทับใจและเป็นความประหลาดใจที่ตื่นเต้นที่สุดเท่าที่ผมเคยมีมา

ถ้าคุณจะขี่รถไปตามถนนสายหนึ่ง…

ด้วยความต้องการที่อยากไปทางทิศเหนือ  ผมตื่นก่อนใครๆ เพื่อออกเดินทางจาก Geirnager และภายในเวลาสั้นๆ ที่มองกลับไปยังยอดเขา ผมเห็นแสงอาทิตย์ยามเช้าของฤดูร้อนที่ฉายส่องลงมาบนภูมิประเทศและภูเขาที่สวยงาม ยอดเขาและหุบเขา อากาศที่สดชื่นแจ่มใสที่สามารถทำให้มองเห็นทิวทัศน์ที่ไม่มีทางพบได้ใน Bristol เลย

ผมดื่มด่ำกับวิวทิวทัศน์   ต้องการจะจดจำสิ่งที่ผมกำลังเห็นและได้สัมผัสผมได้มาถึงสถานที่แห่งนี้ด้วยตัวเองถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม

ในขณะที่ผมมุ่งหน้าไปทางเหนือ   โดยทั้งที่รู้ว่าในไม่ช้าก็เร็วผมก็ต้องไปจบลงที่ Trondheim หรือไม่ก็ชายแดนของสวีเดน ผมขับไปตามถนนที่เลียบไป fjord แสงสะท้อนสีน้ำเงินอมเขียวสดใส  เต็มไปด้วยแร่ธาตุจากภูเขาจากหิมะที่ละลายลงมา น้ำตกที่ไหลลงมาปะทะกับผิวสัมผัสที่เป็นหินที่ไหลรวมกับแม่น้ำสายใหญ่   ไหลผ่านลงมาก่อนที่จะหายไปในกลุ่มก้อนของ fjord

ระดับความสูงที่เพิ่มขึ้นคงจะเป็นเรื่องเล็กน้อย  แต่ภูมิประเทศจากทิวทัศน์สีเขียวของพื้นที่เพาะปลูกกลับค่อยๆ เปลี่ยนเป็นพื้นที่ป่าและดูเป็นเส้นทางที่ขรุขระกว่าเดิม  อุณหภูมิลดต่ำลงทั้งๆ ที่ท้องฟ้ายังคงสดใสและมีแสงแดดสาดส่อง แม่น้ำหลายสายที่ไหลผ่านป่ายังคงลัดเลาะไปตามลำน้ำของตัวเองผ่านใต้ท้องน้ำเกิดเป็นฟองอากาศขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ผมมาที่นี้เพื่อได้มาเห็นมาเปิดประสบการณ์พื้นที่เปิดโล่งที่น่าสนใจ และผมก็ได้พบกับที่แบบนี้จริงๆ

เส้นทางจากจุดที่สวยงามเหมือนกับเป็นจุดที่ถูกกำหนดมาให้มีความโดดเด่นน่าตื่นเต้น   ผมมีความคิดที่ว่ามันจะน่าตื่นเต้นแค่ไหนหากผมขับรถเข้าข้างทางเพื่อให้รถตู้ที่มาตั้งแคมป์ขึ้นไปตามภูเขาผ่านไป  และดูเส้นทางที่ตัดเลียบเลาะไปตามหน้าผาก่อน

เส้นทางกลับดูเหมือนจะอยู่ใต้การควบคุมของผม  ผมค่อยๆ ขี่รถกลับลงมาตามแนวทางที่เป็นภูเขา  น้ำตกสาดกระเซ็นทำให้ถนนและรถผมเปียกด้วย

ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะขี่ไป Trollstigen แต่ผมเพิ่งเจอเมืองนี้  ผมมองไปทางขวาตรงสามแยก แล้วมันก็ดูดีกว่าและผมเชื่อวิธีการนำทางในแบบของผมด้วยการ “ดมกลิ่น” ว่ามันจะดีกว่าระบบนำทางแน่นอน

พลังของ Tiger

“รอบๆ Trondheim เส้นทางดูจะน่าตกใจนิดหน่อย เส้นทางแบบใหม่ที่มีหลายช่องเดินรถและวุ่นวายเหมือนที่ผมเคยเห็นตามทางหลวงระหว่างเมืองในอังกฤษ ถึงแม้ว่าจะเป็นเวลาไม่กี่วัน แต่เหมือนกับใช้เวลาเป็นอาทิตย์เลย”

ทัศนียภาพของชนบททางใต้เป็นทิวทัศน์ที่เป็นภาพกว้างๆ ของเนินเขาและภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยป่าเท่าที่ผมจะมองออกไปได้ เป็นสิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปตามระดับความสูงที่ลดลงจากยอดสูงสุดในขณะที่ผมขี่รถข้ามชายแดนจากนอร์เวย์กลับไปยังสวีเดน

ผมกำลังต่อสู้และมองหาจุดตั้งแคมป์จนในที่สุด Tiger XCx ของผมก็ช่วยผมไว้ ผมเจอเส้นทางที่เป็นหินกรวดที่ไม่ได้ใช้ เป็นเส้นทางเล็กๆ และผมก็ตัดสินใจที่จะสำรวจเส้นทางนั้น  เจ้า Tiger ของผมเดินทางไประยะทางประมาณ 1 กิโลเมตรจนมาถึงเส้นทางที่แยกออกไป เป็นเส้นทางที่เงียบ ผมไม่ได้ยินเสียงจากถนนเลย ไม่มีใครผ่านไปผ่านมา ผมปักหลักmujoujหลังจากการเดินทางขับขี่รถเป็นระยะทางไกล  แต่เป็นหนึ่งวันที่น่าพอใจเช่นกัน

วงกลมที่สมบูรณ์

การเดินทางไปยังปลายทางที่สวีเดน ดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืน และเป็นสิ่งหนึ่งที่อยู่นอกเหนือจากรายการที่ผมตั้งใจไว้ในขณะที่ผมข้ามเส้นอาร์กติก มันคือบางสิ่งที่ผมต้องทำและเป็นไปได้ว่าบางสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่คนยุโรปจะทำมากกว่าคนอังกฤษและอเมริกา

หลังจากจุดนั้น ผมก็เดินทางไปทางตอนกลางของฟินแลนด์  ประเทศที่ทางตอนเหนือเป็นพื้นที่ราบc]tกว้างใหญ่  ไม่มีผู้คนอยู่อาศัย  และเต็มไปด้วยกวางเรนเดียร์  เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นกวางเรนเดียร์  มันทำให้จิตใจผมหลุดลอยไป แต่เมื่อการจราจรก็เพิ่มขึ้น  จำนวนกวางก็ลดน้อยลง

ประเทศฟินแลนด์ไม่ได้มีความน่าพิศวงทางธรณีวิทยาเหมือนกับสวีเดนและนอร์เวย์ แต่เฮลซิงกิเป็นเมืองที่น่ารักมาก  อย่างหนึ่งที่คุณรู้ได้คือในโลกนี้ขณะที่การจราจรเพิ่มขึ้น ผู้คนจะเป็นมิตรน้อยลง  แต่มันเหมือนกับว่าสแกนดิเนเวียทางตอนเหนือจะไม่เป็นเช่นนั้น

เห็นได้ชัดว่าคุณไม่สามารถสรุปได้  ถึงแม้ว่ามันจะเป็นกฎง่ายๆ ยิ่งผมขึ้นไปทางเหนือมากขึ้นเท่าไร  ผมก็พบว่าผู้คนเป็นมิตรมากขึ้นเท่านั้น  ผมเดาว่าเป็นเพราะว่าคนท้องถิ่นรู้สึกยินดีที่คุณอยากจะไปเปิดประสบการณ์ในบ้านเกิดของพวกเขาในแบบที่จริงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้โดยการเดินทางด้วยรถจักรยานยนต์

ผมวางแผนที่จะไปเที่ยวรัสเซีย แต่โชคร้ายมันไม่อาจเป็นตัวเลือกหนึ่งได้เพราะผมไม่สามารถทำเรื่องวีซ่าได้ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ค่อยแน่ใจนักว่าทำไม แม้กระทั่งคนที่ผมเจอที่สำนักงานทำวีซ่าของรัสเซียก็คิดว่ามันไม่เข้าท่าเลยด้วยซ้ำ

มันดูเหมือนว่ามีเหตุผลมากมายที่ผมไม่เหมาะที่จะทำวีซ่าแบบนักท่องเที่ยวหรือวีซ่าแบบนักเดินทาง  ถ้าผมตัดสินใจที่จะไปรัสเซียในอนาคต  ผมต้องใช้บริการบริษัทวีซ่าที่เป็นบุคคลที่สามที่สามารถช่วยจัดการได้ถึงแม้ว่าจะต้องเสียค่าใช้จ่ายแพงกว่าก็ตาม

ดังนั้นตอนนี้ผมยังมีเวลาเหลืออีกนิดหน่อยในเขตบอลติกของเอสโทเนีย, ลัตเวีย และลิทูเนียก่อนที่จะตรงกลับบ้านผ่านโปแลนด์, เยอรมัน, ฮอลแลนด์, เบลเยี่ยม และฝรั่งเศส ประเทศเหล่านี้เป็นประเทศที่สวยงามแต่มีการจราจรที่วุ่นว่ายกว่าและเร็วกว่ามาก  เหมือนกับว่าผมกำลังกลับไปยังโลกที่มีแต่ความเห็นแก่ตัวที่ค่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆ

มันเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ เหมือนกับการได้พยายามลองหาเส้นทางของตัวเองผ่านเมืองหลวงของลัตเวียหรือ Riga แต่อย่างไรก็ตาม  การเดินทางไปในสแกนดิเนเวียก็ยังเป็นการเดินทางที่ทำให้ผมแทบหยุดหายใจ

ผมอยู่ที่นั้นประมาณ 2 สัปดาห์ แต่ความทรงจำจะอยู่กับผมตลอดไป