บันทึกการเดินทางรอบโลกของ Lea Rieck: ตอนที่ 2

สิ่งที่ดูจะน้อยลงกลับให้อะไรได้มากกว่า .... และเรื่องประหลาดใจอื่นๆ

Lea Rieck อยู่ในช่วง 1ใน 3 ของการเดินทางรอบโลกไปกับรถรุ่น Tiger XCA 800 ของเธอที่ชื่อว่า Cleo FTR ได้ติดตามชีวิตเธอในกรุงเทพฯ และปลายทางสุดท้ายของการผจญภัยของเธอในเอเชีย

ความท้าทายต่อความอคติ – จากจีนสู่ปากีสถาน

ประเทศจีนนั้นเป็นเรื่องยากเพราะว่าฉันจะต้องไปกับทัวร์ที่มีไกด์แนะนำ แล้วมันก็ไม่ง่ายเลย ฉันใช้เวลาแค่ 3 วันที่นั้น ไม่เพียงแต่ภัยพิบัติที่ฉันเคยพบเห็นมาก่อน และการขี่รถที่นั้นไม่ใช่เรื่องน่าตื่นเต้นอย่างที่สุดในความคิดของฉัน เพราะว่ามันขาดอิสระ จากคีร์กิซสถานฉันมุ่งตรงไปยัง Kashgar และไปที่ชายแดนของปากีสถาน

ทันทีที่ไปถึงปากีสถาน ฉันขับขี่ไปบนทางหลวง Karakoram ซึ่งเป็นสถานที่ที่สวยงามมากและเป็นหนึ่งในที่ที่น่าอัศจรรย์ใจมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยไปมา เป็นทางที่รู้จักกันดีว่าเป็นทางหลวงมิตรภาพระหว่างจีนและปากีสถาน และเป็นหนึ่งในถนนที่กั้นเขตแดนที่ลาดยางดีที่สุดและสูงที่สุดในโลกประมาณ 4,000 เมตร

lea37

มันยากที่จะหาคำพูดอะไรมากล่าวถึงสถานที่นี้ เทือกเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะมีคำอธิบายขยายความมากมาย แต่ฉันคุยกับผู้คนได้ด้วยแค่รอยยิ้ม คุณมักจะมีความคิดอคติเกี่ยวกับประเทศและผู้คนในประเทศนั้นๆ ผ่านสื่อ แต่จริงๆ แล้วคนปากีสถานน่ารักมาก

มันเป็นความปวดร้าวทางจิตใจเหมือนกันถึงแม้จะได้พบเจอพวกเขา ผู้คนน่ารักและดีมาก และตระหนักว่าผู้มาเยี่ยมเยือนนั้น เคยได้ยินเกี่ยวกับการก่อการร้ายในประเทศของพวกเขามาแล้ว ด้วยเหตุนั้นเองพวกเขาจะเข้ามาหาคุณเพื่อบอกให้พวกคุณรู้ว่าพวกเขาเป็นมุสลิมที่รักสงบและใจดี

Lea22

พวกเขาเคยมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยือนเป็นจำนวนมาก แต่ด้วยความรุนแรงที่เกิดขึ้นจึงทำให้นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกน้อยลงไป ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก ผู้คนยังคงสวยงามเหมือนกับวิวทิวทัศน์ของเทือกเขาที่ทอดยาวไปจนถึงหุบเขาฮุนซ่าในประเทศปากีสถานที่เขียวขจี เป็นที่ๆ ดอกไม้ออกดอกสวยงามและทุกอย่างก็ดูเป็นสีเขียวไปหมด

เหนือความคาดการณ์ – จากอินเดียสู่เนปาล

การเดินทางทะลุผ่านภูเขาก็มาหยุดลงที่จุดพักจุดแรกคือ Amritsar และพักค้างคืนที่ Chandigarh ซึ่งเป็นที่ๆ ฉันได้พบกับชายคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนกับนักข่าวชาวอินเดียคนที่มาสัมภาษณ์ฉันเพื่อไปลงหนังสือพิมพ์ Indian Times ด้วย

I set off through the mountains towards Shimla and that’s when I had my first problem with Cleo – a flat tyre in the middle of nowhere, an hour’s walk from the nearest town.

It was super-annoying and I was just setting off on foot when a guy rode up and told me there was a garage ahead. He helped me get some air and I rode on the rim back to a garage in town where they’d just read the article about me in the paper.

I was treated like a celebrity as they fitted new tyres and I got on my way to Delhi, where I gave my girl a 20,000km service at Triumph.

lea25

Before I went to India, I was scared because of the traffic, but when I went there, my expectations were so low I had a really good time. I rode into Nepal where much of the tourism centres on Kathmandu. What a gorgeous country. Great people and great twisties through the lush greenery of the mountains and mist-covered horizons.

The people are so poor but so incredibly friendly. They all crowded around Cleo but wouldn’t touch her, they were so respectful. These people are prepared to give you everything, even though they expect nothing. I was left wondering whether we would do the same if they showed up in our western neighbourhoods.

I had to join a group with a couple of guys to get through Nepal, but before we got there, we had to go through some of the northern Indian territories including Assam and Nagaland, where a long-running border dispute means the military are everywhere in bushes pointing weapons at you. Scary.

เจดีย์ในสวรรค์ – ระดับห้าดาว ในประเทศพม่า

พม่าคือสวรรค์ ทุกอย่างอยู่ในระเบียบ ทุกอย่างดูดี ถนนสมบูรณ์แบบ และผู้คนก็อ่อนโยนและเป็นมิตร แม้กระทั่งในโรงแรมราคาประหยัด ยังได้รับการดูแลเหมือนโรงแรมห้าดาวเพราะว่าทุกคนมีความใส่ใจมากและต้องการจะให้คุณมีความสุขกับทุกสิ่งอย่าง

ฉันมองไปทางไหนก็เห็นแต่วัด ทุกที่ที่คุณหันไปจะมีพิธิกรรมทางศาสนาพุธ มีพระนุ่งจีวรหรือมีเจดีย์ที่สะท้อนแสงเมื่อโดนแสงแดด

อาหารก็ยอดเยี่ยมไปเลย เหมือนกับอาหารอินเดีย (ซึ่งฉันชอบ) แต่มีลูกผสมของอาหารไทยเข้าไปด้วย สิ่งที่ดีที่สุดคือมื้ออาหารที่ต้องแบ่งกันกิน ข้าว ก๋วยเตี๋ยว และผักจะถูกวางตรงกลางโต๊ะและจุดนั้นเองที่มิตรภาพใหม่ๆ เริ่มขึ้น

ฉันได้เจอกับชายชาวอเมริกันที่ขี่รถ Triumph อยู่ที่นี้คนหนึ่ง เขาขี่ Tiger 1200 และอีกคนขี่ Tiger 800 XRX เป็นข้อยืนยันได้ว่าไม่มีอะไรจะมาหยุดยั้งรถ Tiger ได้ ฉันอยู่ที่พม่าต่ออีกสักพัก ผ่อนคลายอย่างมีความสุขกับผู้คนที่สบายๆ ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา

เมื่อถึงเวลาที่ฉันต้องออกเดินทางไปยังเขตชายแดนประเทศไทย ฉันรู้ว่ามีความยุ่งยากรอคอยฉันอยู่ ฉันจำเป็นจะต้องได้รับอนุญาตเพื่อผ่านเข้าไป และมีระเบียบการและกฎเกณฑ์ที่เปลี่ยนอยู่ทุกๆ 2-3 สัปดาห์ ท้ายที่สุดฉันก็ผ่านมาได้และเดินทางยาวไกลมาจนถึงกรุงเทพ ซึ่งก็มาถึงตอนดึกมากแล้ว ฉันรีบเข้านอนเพราะฉันเหนื่อยมากจริงๆ

ตามรอยเท้าพ่อของฉัน – ด่านต่อไปออสเตรเลีย

ฉันเวลาอยู่ที่นี้ประมาณ 2-3 สัปดาห์ก่อนที่จะไปประเทศมาเลเซียและกัวลาลัมเปอร์ต่อ ในขณะที่รถของฉันจะถูกส่งไปทางเรือไปถึงออสเตรเลีย สำหรับการเดินทางช่วงต่อไป เมื่อตอนที่พ่อยังเป็นหนุ่มพ่อของฉันเดินทางมาตามถนนชายฝั่ง จาก Sydney ดังนั้นฉันวางแผนจะใช้เวลา 6 สัปดาห์ที่นั้นก่อนที่จะเดินทางไปยังสถานที่ต่อไป และไปยังอเมริกาใต้

เมื่อคุยถึงพ่อ ต้องบอกว่าพ่อและแม่เก่งเรื่องเทคโนโลยีมาก ตอนนี้แม่เป็นผู้ใช้ Whats app รายใหญ่ที่สุด แต่ก็มีช่วงเวลาอยู่ 3-4 วัน ที่ฉันไม่มี Wi-Fi ใช้แล้วพ่อต้องโทรมาเพื่อดูว่าฉันยังปลอดภัยดีไหม ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะภูมิใจในตัวฉันหรือไม่ แต่ฉันก็ขอให้พวกเขาคิดอย่างนั้น

ฉันมีความสุขมากในการเดินทางครั้งนี้ แต่ยิ่งมีความสุขมากกว่าเดินที่ฉันยังเหลือเวลาอีกหลายเดือนก่อนที่การผจญภัยจะสิ้นสุดลง ความสนุกคือการที่ไม่ได้รู้เลยว่าประเทศต่อไปที่จะไปจะเป็นอย่างไร และได้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างคนจนที่ไม่มีอะไรเลย กับความสุขที่พวกเขามีอย่างไม่น่าเชื่อ

3 สิ่ง ที่ฉันได้เรียนรู้จากการเดินทางของฉัน

  1. มีการเผยแพร่ออกไปทั่วโลกเกี่ยวกับเรื่องที่ผู้หญิงในประเทศอินเดียที่ถูกข่มขืนและถูกปฏิบัติเป็นชนชั้นรอง แต่ใน Chandigarh ฉันได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่แข็งแกร่งและกล้าหาญที่ต่อสู้เพื่อความเท่าเทียมกันจนสำเร็จ พวกเธอแข็งแกร่งและไม่ยอมทำตามใครง่ายๆ ทำให้ฉันรู้สึกมีความสุขมากที่ความคิดอคติเรื่องเหยื่อที่ถูกกดขี่ถูกทำลายไป
  2. ฉันได้ไปเยี่ยมชมสถานที่หนึ่งใน Imphal ในพื้นที่ทางทหาร และมีตลาดแห่งหนึ่งที่มีแต่ผู้หญิง พวกเธอผลิต ทำการตลาด ค้าขายของ และเป็นรากฐานของชุมชน ฉันเห็นว่ามันเป็นเรื่องแปลก
  3. ธรรมชาติทำให้ฉันแทบหยุดหายใจและไม่มีคำพูดใดๆ จะกล่าว ทางหลวง Karakoram เป็นสถานที่ที่เหมือนรวมเวทมนตร์ทุกอย่างไว้ในที่เดียวกัน